STANDARDY OCHRONY DZIECI

                                                                                         

Naczelną zasadą wszystkich działań podejmowanych w Pracowni Diagnostyczno-Terapeutycznej „SafarI” jest działanie dla dobra dziecka, zapewnienie harmonijnych warunków rozwoju, wolnych od wszelkich form przemocy, krzywdzenia i zaniedbania. W Pracowni „SafarI” dziecko traktuje się z szacunkiem z uwzględnieniem jego potrzeb. Niedopuszczalne jest stosowanie wobec dziecka przemocy w jakiejkolwiek formie. W Pracowni „SafarI” realizując te cele, działa się w ramach obowiązującego prawa, przepisów wewnętrznych gabinetu oraz swoich kompetencji. Poniższe standardy zostały wprowadzone dn. 01.08.2024 r.

1. Wstęp, definicja pojęć. Na potrzeby niniejszego dokumentu stosuje się następujące określenia:
   1. SOD – niniejszy dokument opisujący Standardy Ochrony Dzieci w Pracowni Diagnostyczno-Terapeutycznej „SafarI”.
   2. Dziecko ze specjalną potrzebą edukacyjną – każda osoba poniżej 18 r. ż. biorąca udział w zajęciach terapeutycznych, diagnozie, konsultacji. To dziecko może być ze: szczególnym uzdolnieniem, niepełnosprawnością, niedostosowaniem społecznym, specyficzną trudnością w uczeniu się, zaburzeniem komunikacji językowej, niepowodzeniem edukacyjnym, sytuacji kryzysowej lub traumatycznej, zaniedbaniem środowiskowym, która jest związana z sytuacją bytową dziecka, oraz trudnością adaptacyjną, która wynika z różnic kulturowych lub ze zmiany środowiska edukacyjnego.
   3. Właściciel – osoba kierująca Pracownią „SafarI”.
   4. Sąd – Sąd Rejonowy Wydział Rodzinny i Nieletnich, którym jest dla Pracowni Diagnostyczno-Terapeutycznej „SafarI” sąd Rejonowy w Gnieźnie pod adresem: ul. Franciszkańska 9/10, 62-200 Gniezno.
   5. Przez krzywdzenie dziecka należy rozumieć popełnienie czynu zabronionego lub czynu karalnego na szkodę dziecka przez jakąkolwiek osobę, w tym właściciela gabinetu lub zagrożenie dobra dziecka, w tym jego zaniedbywanie.
   6. Pracowania „SafarI” – Pracownia Diagnostyczno-Terapeutyczna „SafarI”.
2. Dozwolonymi zachowaniami wobec dzieci jest kontakt fizyczny w formie poklepania po ramieniu, głaskania po głowie, przytulanie górnej części ciała, wzięcie na kolana dziecka z grupy przedszkolnej oraz wzięcie na ręce niemowlęcia, ale także zareagowanie zdecydowanym, spokojnym tonem głosu na zachowania niebezpieczne dziecka.
3. Każde działanie dozwolone nie powinno mieć miejsca wobec dziecka, które werbalnie i/lub niewerbalnie sygnalizuje, że nie akceptuje takiego zachowania (np. wybranej formy przywitania czy pogłaskania).
4. Niedozwolone zachowania wobec dzieci to krzyk, epitety, sarkazm, uwagi dotyczące dziecka lub jego rodziców, które dziecko odbiera jako obraźliwe oraz wszelkie formy przemocy fizycznej (użycie siły) jak uderzenie, ciągnięcie na siłę za rękę lub inne części ciała.
5. Wyjątkiem od zakazu użycia przemocy jest zdarzenie, kiedy to dziecko samo robi sobie krzywdę. W takim przypadku, aby uniemożliwić autodestrukcyjne działania dziecka, właściciel przytrzymuje dziecko tak, aby plecy dziecka stykały się z jego klatką piersiową a swoimi rękoma blokuje ręce dziecka. Właściciel pozostaje w takiej pozycji z dzieckiem aż do jego uspokojenia, cały czas mówiąc do dziecka łagodnie i uspokajając je.
6. Wszystkie dzieci, bez względu na status społeczny, pochodzenie etniczne i narodowościowe, niepełnosprawności lub specjalne potrzeby edukacyjne, są traktowane z szacunkiem i troską oraz podlegają takim samym szacunkiem i troską oraz podlegają takim samym standardom ochrony.
7. W przypadku sytuacji granicznych, jak np. korzystanie z toalety, właściciel asystuje dziecku a jego pomoc ogranicza się tylko do czynności, o które prosi dziecko lub jeśli dziecko ma trudności np. z ubraniem się. Właściciel mówi głośno do dziecka, jak zamierza mu pomóc i czeka na akceptację dziecka. Nie wykonuje się żadnych czynności, o których wcześniej nie poinformowano dziecka i nie uzyskało jego zgody.
8. Jeśli dziecko swoim zachowaniem narusza reguły ustalone podczas prowadzenia zajęć, właściciel informuje dziecko o przekroczeniu reguł i konsekwencjach z tego wynikających. W przypadku nie stosowania się dziecka do tych reguł właściciel odprowadza dziecko do rodzica.

2. Procedura interwencji oraz osoby odpowiedzialne. Zbieranie dowodów świadczących o tym, że w określonej sytuacji doszło do krzywdzenia dziecka nie leży w zakresie odpowiedzialności Pracowni „SafarI”. Jest to zadanie powołanych do tego organów (policja, prokuratura), które mają obowiązek zbadania danej sprawy na skutek otrzymanego zawiadomienia. Działania interwencyjne należy podjąć już w przypadku podejrzenia. Sprawę wyjaśniają odpowiednie służby i organy. Dzięki interwencji osoby krzywdzące dziecko zostaną powstrzymane i nie dojdzie do eskalacji przemocy. Konieczność zgłoszenia danego przypadku za pośrednictwem wewnętrznej procedury zachodzi, gdy: właściciel podejrzewa, że dziecko jest krzywdzone oraz, gdy dziecko ujawniło, że doświadcza krzywdzenia. W przypadku wystąpienia niewłaściwego traktowania dziecka w Pracowni „SafarI” – jeśli mamy podejrzenie o użyciu siły fizycznej, przemocy z uszczerbkiem na zdrowiu lub przemocy seksualnej i zagrożone jest życie lub zdrowie dziecka: zapewniamy dziecku bezpieczeństwo przez wyznaczenie spokojnego miejsca; powiadamiamy rodziców dziecka nawet, jeśli podejrzenie dotyczy sytuacji rodzinnej; właściciel sporządza notatkę i zawiadamia odpowiednie służby przez numery alarmowe 997 lub 112. Jeśli działanie jest jednorazowe (poniżanie słowne, epitety, krzyk itp.) : właściciel odbywa rozmowę dyscyplinującą z osobą dorosłą (np. rodzicem/ opiekunem). Sporządza notatkę i dołącza ją do dokumentacji SODz. W przypadku informacji o przemocy domowej: właściciel przeprowadza interwencję wewnętrzną w formie rozmowy zachęcającej, wspierającej rodzica. Celem tej rozmowy jest wyjaśnienie sytuacji i wskazanie rodzicowi prawidłowych, nieprzemocowych sposobów na poradzenie sobie z problemem w relacji z dzieckiem. Z rozmowy sporządzana jest notatka dołączana do dokumentacji SOD. W przypadku powtarzających się incydentów i nieskuteczności interwencji wewnętrznej właściciel informuje odpowiednie służby (policję/ośrodek pomocy społecznej/sąd) w formie pisemnej.

3. Dokumentowanie incydentów i zgłoszeń. Dokumenty dotyczące wszelkich spraw związanych z SOD są przechowywane w biurze Pracowni Diagnostyczno-Terapeutycznej „SafarI” w sposób dający dostęp do nich tylko osobom uprawnionym, czyli właścicielowi. Dokumentacja zawiera: zaświadczenia i oświadczenia składane przez rodziców/ opiekunów; notatki z incydentów, rozmów z dziećmi, rozmów z rodzicami i innymi dorosłymi; kopie pism i zawiadomień kierowanych do odpowiednich służb i organów państwowych; daty i opis ewaluacji standardów oraz zmian wprowadzanych na podstawie ewaluacji.

4. Ochrona wizerunku i danych osobowych dzieci. Utrwalanie wizerunku dziecka (filmowanie, fotografowanie, nagrywanie głosu dziecka) podczas zajęć prowadzonych przez Pracownię „SafarI” regulują procedury RODO Pracowni.

5. Ewaluacja standardów. Co 2 lata następuje ewaluacja niniejszych standardów i dostosowanie ich do bieżących potrzeb małoletnich oraz uwzględnienie nowych sytuacji społecznych pojawiających się w Pracowni „SafarI”.

6. Informowanie rodziców i dzieci o standardach. Pełna treść niniejszych standardów dostępna jest dla każdego na stronie internetowej www.fansensory.com. Każdy rodzic po zapoznaniu się z niniejszymi standardami podpisuje dokument SOD (załączony do teczki dziecka). Skrócona wersja standardów, dostosowana do etapu rozwojowego dzieci jest omawiana z dzieckiem na pierwszych zajęciach.