Goldstein (1981, 2001), twórca tej metody, opracował zestaw pięćdziesięciu kluczowych umiejętności, istotnych dla prawidłowego funkcjonowania społecznego. Wśród nich znajdują się m.in. umiejętności słuchania, prośby o pomoc, przyłączania się, rozumienia innych, zadawania pytań oraz rozpoznawania własnych uczuć. W ramach tej metody istotnym narzędziem jest modelowanie właściwego zachowania oraz praktykowanie umiejętności poprzez odgrywanie scenek. Dzięki zdolności uczenia się przez obserwację, dzieci mogą rozwijać umiejętności w bezpiecznym środowisku. Zajęcia stanowią przestrzeń do testowania i omawiania różnych reakcji, co wspomaga ich generalizację i przenoszenie poza salę zajęciową. Z tego powodu ważnym celem prowadzących jest stworzenie bezpiecznej i swobodnej przestrzeni, co umożliwi uczestnikom zdobywanie pozytywnych doświadczeń. To z kolei pozwoli na przenoszenie nabytych umiejętności na inne obszary życia, takie jak szkoła czy życie rodzinne.